آخرین تلاش گروه‌‌های همجنس‌باز برای ارائه هویت تاریخی و قدیمی از همجنس‌بازی با شکست روبه‌رو شد.
به گزارش سرویس بین‌الملل «بازتاب»، با تکمیل تحقیقات چند پژوهشگر زبده آثار باستانی در دانشگاه نیویورک، فرضیه همجنس‌بازان درباره یک مجسمه قدیمی مصری رد شد.

چندی پیش با کشف یک معبد قدیمی در منطقه اهرام مصر، مجسمه‌ای بسیار قدیمی، کشف شد که در آن، دو مرد یکدیگر را در آغوش گرفته و بینی هم را می‌بوسیدند که با کشف این اثر، همجنس‌بازان تلاش کردند تا آن را پیشینه قدیمی همجنس‌بازی در اعصار گذشته قلمداد نمایند.

روزنامه «نیویورک‌تایمز» در گزارشی نوشت: هنگامی که چهار دهه پیش برای نخستین بار، مصرشناسان وارد این معبد شدند، از کشف آثار جالب و جدید، ناامید نشدند.

این مقبره، نخستین بار در سال 1946 مورد اکتشاف قرار گرفت؛ مقبره‌ای که در خارج از قاهره و در نزدیکی هرم پلکانی «نکروپولیس» سقره نکته بسیار جالب برای پژوهشگران، نقاشی‌های هنری روی دیوار این معبد بود؛ دو مرد که همدیگر را در آغوش گرفته و نامشان نیز چنین بودند. اسم آنان نیز نوشته شده بود: «نیان خخنوم» و «خنوم هوتپ» که حدودا بین 2320 تا 2380 سال پیش از میلاد در آنجا دفن شده بودند.

جالب و عجیب‌تر این‌که در مقابر مصری، به ندرت دو مرد در کنار یکدیگر قرار می‌گیرند و روش معمول برای چنین مقبره‌هایی دفن مرد به همراه همسر و فرزندانش در مقبره است.

در نقاشی دیگری هم، آنان دست‌های یکدیگر را گرفته و بینی همدیگر را می‌بوسند که شکل معمول بوسیدن در مصر باستان بوده است.

با تحقیقات زیاد در این‌باره، سرانجام دو تفسیر کلی از نقاشی‌ها ارائه شد؛ یکی این‌که آن دو مرد برادر بوده‌اند و احتمالا دوقلوهای همسان و دومی آن‌که آن دو، روابط همجنس‌بازانه داشته‌اند که نظر اخیر، طرفداران بسیاری در میان همجنس‌بازان به دست آورده است.

اما هم‌اکنون یک مصرشناس دانشگاه نیویورک، نظریه سومی را مطرح کرده که احتمالا این دو مرد، دوقلوهای به هم چسبیده بودند.

«دیوید اوکونر» استاد این دانشگاه می‌گوید: «به نظر من آن دو مطمئنا دوقلو بوده‌اند، اما از گونه‌ای خاص. دوقلوهای به هم چسبیده و این ویژگی فیزیکی، باعث شده است تا تفسیرهای زیادی از حالات آنان بشود».

دکتر «جان بینز»، باستان‌شناس استاد دانشگاه آکسفورد می‌گوید: علت تفسیر همجنس‌بازانه از این تصویر، معمولا این است که در مقبره‌های بسیاری، تصاویر زن و مرد همسری که دفن شده‌اند، در آغوش هم دیده می‌شود که نشان‌دهنده رابطه جنسی آنان بوده، اما این ایده، اساسا از تحمیل مفاهیم مدرن بر مسائل باستانی سرچشمه می‌گیرد، نه از توجه به مفاهیم فرهنگی آن زمان.

این آرامگاه هم مانند بسیاری آرامگاه‌های دیگر از سنگ ساخته شده و دارای چند اتاق است که در زیر آنها محل دفن بوده که باقی‌مانده‌های این دو مرد پیدا نشده است.

در مقابر مصری، معمولا زندگی شخص مدفون در آن محل بر روی دیوارها نقاشی می‌شده است. عکس‌های این دو مرد و نوشته‌‌هایی به خط هیروگلیف درباره آنان و خانواده‌هایشان نیز در راهروها و اتاق‌های آرامگاه به چشم می‌خورد. این دو مرد، دارای همسرانی بوده‌اند که نامشان نیز در نوشته‌ها آمده، اما هیچ صحنه‌ای از آنان که همسرانشان را در آغوش بگیرند، دیده نشده است.

رابطه نزدیک این دو مرد، نه تنها در نقاشی‌ها نشان داده شده، بلکه آنان را دست در دست و در آغوش هم نشان می‌دهد. دکتر اوکونر می‌گوید: در یک اتاق، تصویر یکی از آنان بر دیوار و تصویر دیگری بر دیوار روبه‌روست که کارهای مشابهی انجام می‌دهند؛ اگر یک ماهی می‌گیرد، دیگری در حال شکار است و این نزدیکی روابط، باعث ایجاد نظریات پیش‌گفته در مورد آنان شده است.

نام آنان نیز ایده دیگری را تداعی می‌کند. دکتر اوکونر می‌گوید: در هر دو، نام خدا «خنوم» وجود دارد که در مصر باستان به معنای یکی بودن است.

با این حال، هر فرضیه‌ای ارائه شود، مشکل این است که ما اطلاعات زیادی در مورد نگرش مصری‌ها به دوقلوها یا همجنس‌بازان نداریم.

در تاریخ تمدن بشری هم سوابق کمی در مورد دوقلوها داریم و اگر آنان دوقلوی به هم چسبیده بوده باشند، آن‌گاه نحوه نگرش و تمایلات مصری‌های باستان به آدم‌های دچار ناتوانی‌های فیزیکی، باید مایه افتخار آنان باشد.
دکتر اوکونر می‌گوید: احتمال دیگری است که آنان به همراه یکدیگر در خدمت شاه و از مهتران وی بوده‌اند.

همجنس‌بازی در اسناد تاریخی مصری به ندرت مورد توجه بوده و تنها در برخی افسانه‌ها درباره خدایان خاصی است که در آن موارد هم رابطه‌ای غیرمعمول شناخته شده است.

دکتر اوکونر می‌گوید: حمایت شدید همجنس‌بازان از آنان، به علت آن است که آنان می‌خواهند در تاریخ نیز سابقه‌ای برای خود پیدا کنند.